Magnesium bij paarden: wanneer heeft het zin?

Wat doet magnesium in het paard?

Magnesium speelt een sleutelrol in de prikkeloverdracht tussen zenuwen en spieren. Een tekort kan leiden tot verhoogde prikkelbaarheid, spiertrillingen of een paard dat moeilijk ontspant. Daarnaast is magnesium essentieel voor de aanmaak van ATP, de energiebron op celniveau, en voor een goede botopbouw. Het mineraal werkt nauw samen met calcium en fosfor: de verhouding tussen deze drie mineralen in het rantsoen bepaalt mede hoe goed magnesium wordt opgenomen. Een dagelijkse behoefte van circa 13–15 mg per kilogram lichaamsgewicht geldt als richtlijn voor een volwassen paard in licht tot matig werk.

Wanneer ontstaat er een tekort?

Grasbeheer en seizoen spelen een grote rol. Jong, snel groeiend gras in het voorjaar bevat relatief weinig magnesium ten opzichte van kali en stikstof, waardoor opname uit de darm vermindert. Ook stress, intensieve training en langdurig verblijf op stal zonder vers ruwvoer kunnen de magnesiumbehoefte verhogen. Paarden die uitsluitend hooi krijgen van kalkarm of zandige grond lopen eveneens risico. Een bloedwaarde onder de 0,7 mmol/l wordt beschouwd als een tekort, maar bloedwaardes zijn geen perfecte maatstaf omdat magnesium voor het grootste deel intracellulair zit.

Signalen die op een tekort kunnen wijzen

• Verhoogde nervositeit of schrikachtigheid zonder duidelijke aanleiding
• Spiertrillingen of krampen, ook na normale inspanning
• Moeite met ontspannen in de rug tijdens het rijden
• Overmatig zweten bij geringe inspanning
• Tandenknarsen of een gespannen kaak
• Slechte vachtconditie gecombineerd met lusteloos gedrag

Niet elk nerveus paard heeft magnesium nodig

Nervositeit heeft vaak meerdere oorzaken: te weinig beweging, onvoldoende ruwvoer, een hoog suiker- en zetmeelgehalte in het rantsoen of gewoon een temperamentvol karakter. Gooi magnesium er niet standaard tegenaan zonder eerst het basisrantsoen te checken. Laat het volledige rantsoen doorrekenen, inclusief hooi- of grassilage-analyses. Pas als blijkt dat er daadwerkelijk een tekort is, heeft suppletie meerwaarde. Gebruik je EquiSight, dan kun je voergegevens en gedragsobservaties bijhouden in het paardendossier, zodat je patronen in de tijd kunt herkennen en gerichter kunt bijsturen.

Vormen en doseringen van magnesiumsupplementen

De meest gebruikte en goed opneembare vormen zijn magnesiumoxide en magnesiumchloride. Magnesiumoxide is goedkoop en breed verkrijgbaar; een gangbare onderhoudsdosis ligt rond de 5–10 gram per dag voor een paard van 500 kg. Magnesiumchloride (bischofiet) wordt ook toegepast via het voer of als voetbad. Overdosering is bij gezonde paarden met functionerende nieren lastig, maar diarree kan een signaal zijn dat je te hoog zit. Start laag, rond de 5 gram per dag, en verhoog eventueel na twee tot drie weken als je geen effect ziet.

Praktisch: magnesium in het rantsoen opnemen

• Laat eerst een hooi- of ruwvoeranalyse uitvoeren om het huidige gehalte te kennen
• Bereken de dagelijkse behoefte: circa 13 mg per kg lichaamsgewicht
• Gebruik magnesiumoxide als basisoptie: betaalbaar en effectief bij de meeste paarden
• Verdeel de dagdosering over twee voerbeurten voor een stabielere opname
• Registreer gedragsveranderingen en spierspanning in het EquiSight-paardendossier om effect te meten
• Herevalueer na vier tot zes weken: blijft suppletie nodig of kan de dosis omlaag?

Combinatie met andere mineralen en vitaminen

Magnesium staat nooit alleen. Een teveel aan calcium in het rantsoen, wat voorkomt bij intensief gebruik van luzerne, remt de magnesiumopname. Vitamine B6 en vitamine D ondersteunen de benutting van magnesium op celniveau. Als je paard ook een zinkof seleniumtekort heeft, los die tekorten dan parallel op. Geef nooit zomaar meerdere losse supplementen tegelijk zonder overzicht: je riskeert onevenwichtigheden. Vraag EquiCoach in de app om een overzicht van je huidige supplemenatie en signalen uit het dossier te combineren tot een concreet advies voor je volgende overleg met je dierenarts of voedingsadviseur.